Mistrzostwa Świata Ironman 70.3 nie mają tak bogatej historii, ani nie stoi za nimi tak piękna „opowieść założycielska”, jak w przypadku Mistrzostw Świata Ironman, ale jak by nie patrzeć, to jest to jedna z najważniejszych globalnych imprez w kalendarzu triathlonowym. Pierwsza edycja Mistrzostw odbyła się w 2006 roku w Clearwater na Florydzie, a impreza gościła tam przez 5 lat. W 2011 roku przeniesiono ją w okolice Las Vegas w Nevadzie. Po trzech edycjach u bram jaskini hazardu WTC zdecydowało się na rozgrywanie mistrzostw corocznie w innymi miejscu na świecie i tak w 2014 roku najlepsi triathloniści na dystansie „połówki” trafili do Mont Tremblant w Kanadzie, rok później do Zell am See w Austrii, dwa lata temu do Mooloolaby w Australii. Zeszłoroczne mistrzostwa wróciły na swoją „ojczystą” ziemię i odbyły się 9 września w miejscowości Chattanooga w stanie Tennessee. W tym roku, za niecały miesiąc, gospodarzem mistrzostw będzie Port Elizabeth w Republice Południowej Afryki. Wraz z nastaniem miesiąca lipca rozpoczął się proces kwalifikacyjny do przyszłorocznych Mistrzostw Świata 70.3, które po raz drugi zawitają na Stary Kontynent, a dokładniej do Nicei na francuskim lazurowym wybrzeżu.

Począwszy od lipca 2018 roku zarówno zawodowcy, jak i amatorzy o prawo startu w Mistrzostwach Świata Ironman 70.3 walczą w ramach imprez kwalifikacyjnych. Do końca czerwca 2018 roku zawodowcy prawo startu w Mistrzostwach Świata Ironman 70.3 otrzymywali na podstawie rankingu punktowego, jednak teraz obowiązują ich niemal te same zasady, co amatorów. Zawodowcy walczą o sloty dla zawodowców, których liczba na chwilę obecna nie jest znana z dużym wyprzedzeniem, ale zazwyczaj do zdobycia są dwa sloty (po jednym dla każdej z płci) niezależnie od ilości slotów dla amatorów, choć na imprezach najwyższej rangi może być ich nawet 4-5. Warto podkreślić, że w przypadku slotów dla zawodowców również istnieje zasada roll-downu. W przypadku amatorów każdemu wyścigowi serii Ironman 70.3 (poza wrześniowymi Mistrzostwami Świata) przyznawana jest pula slotów, która następnie rozdzielana jest pomiędzy kategoriami wiekowymi. Ile tych slotów jest? Blisko 4200. A gdzie i ile ich jest?
W jaki sposób owe sloty są rozdzielane pomiędzy kategoriami wiekowymi? Z automatu każdej kategorii wiekowej, w którym jest co najmniej jedna startująca osoba przydzielany jest jeden slot. Następnie, od puli slotów odejmuje się owe „pojedyncze” sloty i na podstawie ostatecznej liczby startujących zawodniczek i zawodników określa się sloty dodatkowe. Przykładowo jeśli mamy 1000 osób startujących i 50 slotów, a zawodnicy rywalizują w 26 kategoriach wiekowych (męskie i żeńskie kategorie 18-24, 25-29, 30-34, 35-39, 40-44, 45-49, 50-54, 55-59, 60-64, 65-69, 70-74, 75-79 i 80+), to już z automatu rozdaliśmy 26 slotów i zostało nam kolejne 24 do podziału. Jeśli w jakiejś kategorii wiekowej nie ma ani jednego uczestnika, to slot dla danej kategorii przechodzi do puli „wolnych slotów” w ramach tej samej płci. Rozdzielamy je tak, aby ich wartość procentowa odpowiadała procentowemu stosunkowi liczebności danej kategorii wiekowej do ogółu uczestników. Załóżmy, że w kategorii M40-44 startuje 20% ogółu zawodników. Z tego powodu liczba slotów przypadających na daną kategorię powinna wynosić 20% ogólnej liczby slotów, a więc 10. Owe sloty zaproponowane zostaną najszybszym z tej kategorii wiekowej i jeśli ktoś zdecyduje się nie przyjąć kwalifikacji, to przechodzi ona na kolejna osobę, tzw. roll down. Gdyby zdarzyło się, że pomimo roll downu do ostatniego uczestnika w danej kategorii wiekowej slot nie zostanie zaakceptowany, to przechodzi on do kolejnej najliczniej obsadzonej kategorii w ramach tej samej płci.

Aby odebrać ciężko wywalczonego, lub szczęśliwie „spadającego” slota należy stawić się na ceremonii ich rozdania osobiście i opłacić wpisowe na Mistrzostwa Świata na miejscu kartą kredytową. Koszt wpisowego wraz z wszystkim opłatami zamyka się w 500 dolarach amerykańskich, więc przy obecnym kursie wymiany walut jest to około 1800 złotych.

Trochę to zawiłe, ale na szczęście z całym tym matematycznym bełkotem musi sobie poradzić organizator, a zawodnikom oprócz walki na trasie pozostaje mieć trochę szczęścia jeśli nie udało im się zmieścić przykładowo w premiowanej slotami pierwszej 3, czy 6 (po raz kolejny w zależności od ilości slotów i liczebności kategorii wiekowej). W teorii walka o kwalifikację na Mistrzostwa Świata odbywające się w Europie jest dla nas łatwiejsza, ponieważ na europejskich imprezach jest większa liczba slotów do zdobycia, ale czasami wyjazd na drugi koniec świata i nieco słabiej obsadzoną imprezę może być kluczem do zdobycia upragnionej kwalifikacji…